Συνεντέυξεις

 

Πολυπράγμων … Μουσικός, καθηγητής παραδοσιακού κλαρίνου, συλλέκτης σπάνιων μουσικών καταγραφών και δίσκων, καλλιτεχνικός διευθυντής ωδείου, ενορχηστρωτής, συγγραφέας βιβλίου για τη μουσική, ακόμα και τηλεοπτικός παραγωγός … Εκείνο, όμως, που άριστα απηχεί, όσα ο ίδιος πρεσβεύει, το δανείζομαι από ένα κείμενό του που τυχαία βρέθηκε στα χέρια μου: «Όταν ένας μουσικός δίνει ένα βιογραφικό σημείωμα συνηθίζει να παραθέτει τα σημεία που θα ήθελε να προσέξει όποιος το διαβάζει: με ποιούς έχει παίξει (με έμφαση στα ηχηρά ονόματα), πού έχει παίξει (και πάλι με έμφαση σε χώρους ορόσημα). Κοντολογίς, στοιχεία που αναδεικνύουν τη δουλειά του και είναι δείγματα της αναγνώρισης και της εκτίμησηςαυτής.… Ωστόσο σ’ ένα βιογραφικό «ξεχνάμε» να μιλήσουμε για το τι παίζουμε, δηλαδή, τους μουσικούς σκοπούς που  κυριολεκτικά υπηρετούμε, καθώς και για το πώς παίζουμε τη μουσική αυτή, ποιός μας τη δίδαξε, πώς τη διαμορφώνουμε στο νου μας και με τι κριτήρια …»

 

- Κατ’ αρχήν από πού κατάγεστε;

Έχω γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ηλιούπολη, από γονείς Ηπειρώτες. Ο πατέρας μου, ο Θεόδωρος Κωτσίνης ήταν από τη Στρατίνιστα, ένα χωριουδάκι του Πωγωνίου Ιωαννίνων και η μητέρα μου, η Φεβρωνία από το διπλανό χωριό, την Μέγγουλη (Περιστέρι στο χάρτη). Είχαμε πολύ στενές σχέσεις με το Πωγώνι. Το σπίτι μας στην Ηλιούπολη, ήταν ένα τυπικό πωγωνίσιο σπίτι. Με την γιαγιά, με τον παππού, με τις ηπειρώτικες εκφράσεις, με τα τραγούδια. Ακόμα όμως και η γειτονιά μου είχε σχέση με τον τόπο μας, αρκεί να σας πω ότι είμαστε γείτονες με τον Θόδωρα τον Γεωργόπουλο (κλαρινίστας κι αυτός από τη Λάβδανη Πωγωνίου). Οι πατεράδες μας έπαιζαν καθημερινώς μαζί τάβλι στο καφενείο της γειτονιάς. Ακόμα έχω στ’ αυτιά μου τις λέξεις από το παιχνίδι της πρέφας, σαν στο καφενείο του χωριού. Οι μανάδες μας ακόμα τα λένε σαν τον παλιό καιρό.

Στο καφενείο των μουσικών με τον «δάσκαλο» από την Τουρκία. Φίλιππας Φιλιππίδης, Κώστας Μπάος, Αριστείδης Βασιλάρης, Mystafa Kandirali, Γιώργος Κωτσίνης.

Στο καφενείο των μουσικών με τον «δάσκαλο» από την Τουρκία. Φίλιππας

Φιλιππίδης, Κώστας Μπάος, Αριστείδης Βασιλάρης, Mystafa Kandirali,

Γιώργος Κωτσίνης.

-Έχετε εκφράσει την άποψη ότι “τα πρόσωπα πρέπει να υπηρετούν την τέχνη κι αυτή με την σειρά της να εξυπηρετεί την λειτουργία που κάθε φορά εντάσσεται”. Μπορείτε να μου το αναλύσετε; 

Πάντα υπάρχει μια λειτουργία, και ένας σκοπός. Στο πανηγύρι, στο γάμο. Ακόμα και στις παραστάσεις και τις συναυλίες υπάρχει μια λειτουργία, κάτι που πρέπει να το λειτουργήσουμε. Πολλά είναι τα συστατικά. Το πρόγραμμα, το τυπικό, η ατμόσφαιρα ή το σκηνικό. Ο μουσικός, ο χορευτής, ο μάγειρας στο πανηγύρι, η νύφη στο γάμο, ο δάσκαλος στην παράσταση… Ο καθένας έχει τον ρόλο του. Το τι συμβαίνει πραγματικά όμως, είναι ένα μυστήριο. Δηλαδή, κανείς δεν ξέρει τί γίνεται με τα Αναστενάρια και δεν καίγονται οι Αναστενάρηδες.

Περισσότερα...